1
00:01:28,433 --> 00:01:34,133
Αυτή είναι η ιστορία ενός άντρα,
που σημαδεύεται από μια εικόνα της παιδικής του ηλικίας.

2
00:01:34,933 --> 00:01:37,128
Η βίαιη σκηνή που τον αναστατώνει,

3
00:01:37,137 --> 00:01:42,131
και του οποίου το νόημα
θα το καταλάβαινε μόνο χρόνια αργότερα,

4
00:01:42,137 --> 00:01:45,129
συνέβη στην κύρια προβλήτα στο Orly,
το αεροδρόμιο του Παρισιού,

5
00:01:45,137 --> 00:01:48,129
κάποια στιγμή πριν
το ξέσπασμα του Γ' Παγκοσμίου Πολέμου.

6
00:01:57,933 --> 00:01:59,480
Όρλι. Κυριακή.

7
00:01:59,488 --> 00:02:03,538
Οι γονείς έπαιρναν τα παιδιά τους
εκεί για να παρακολουθήσουν τα αεροπλάνα που αναχωρούν.

8
00:02:03,552 --> 00:02:07,136
Τη συγκεκριμένη Κυριακή,
το παιδί του οποίου την ιστορία λέμε

9
00:02:07,232 --> 00:02:10,133
έπρεπε να θυμάται τον παγωμένο ήλιο,

10
00:02:10,183 --> 00:02:12,583
το σκηνικό στο τέλος της προβλήτας,

11
00:02:12,588 --> 00:02:15,136
και γυναικείο πρόσωπο.

12
00:02:16,933 --> 00:02:19,936
Τίποτα δεν τακτοποιεί τις αναμνήσεις
από συνηθισμένες στιγμές.

13
00:02:20,332 --> 00:02:25,133
Αργότερα διεκδικούν την ανάμνηση
όταν δείχνουν τα σημάδια τους.

14
00:02:26,133 --> 00:02:30,638
Αυτό το πρόσωπο που είχε δει έπρεπε να είναι
η μόνη εικόνα εν καιρώ ειρήνης που επέζησε του πολέμου.

15
00:02:31,032 --> 00:02:33,683
Αλήθεια το είχε δει;

16
00:02:33,832 --> 00:02:38,735
Ή είχε εφεύρει εκείνη την τρυφερή στιγμή
για να στηρίξουμε την τρέλα που έρχεται;

17
00:02:39,633 --> 00:02:43,137
Ο ξαφνικός βρυχηθμός, η χειρονομία της γυναίκας,

18
00:02:43,138 --> 00:02:48,132
το σώμα που τσαλακώνεται, και τα κλάματα
του πλήθους στην προβλήτα θαμπωμένο από τον φόβο.

19
00:02:50,183 --> 00:02:54,131
Αργότερα, ήξερε ότι είχε δει έναν άνδρα να πεθαίνει.

20
00:02:55,633 --> 00:02:58,636
Και κάποια στιγμή μετά
ήρθε η καταστροφή του Παρισιού.

21
00:04:08,782 --> 00:04:09,783
Πολλοί πέθαναν.

22
00:04:10,633 --> 00:04:12,635
Κάποιοι πίστεψαν οι ίδιοι
να είμαστε νικητές.

23
00:04:13,133 --> 00:04:15,328
Άλλοι πιάστηκαν αιχμάλωτοι.

24
00:04:15,532 --> 00:04:19,127
Οι επιζώντες εγκαταστάθηκαν κάτω από το Chaillot,
σε ένα υπόγειο δίκτυο γκαλερί.

25
00:04:22,432 --> 00:04:28,029
Πάνω από το έδαφος, το Παρίσι, όπως και οι περισσότεροι
του κόσμου, ήταν ακατοίκητο,

26
00:04:28,383 --> 00:04:30,431
γεμάτη ραδιενέργεια.

27
00:04:31,233 --> 00:04:34,236
Οι νικητές στάθηκαν φρουροί
πάνω από μια αυτοκρατορία αρουραίων.

28
00:04:37,833 --> 00:04:40,131
Οι κρατούμενοι ήταν
υποβάλλονται σε πειράματα,

29
00:04:40,138 --> 00:04:43,130
προφανώς προκαλεί μεγάλη ανησυχία
σε αυτούς που τα διεξήγαγαν.

30
00:05:15,282 --> 00:05:19,230
Το αποτέλεσμα
ήταν μια απογοήτευση για κάποιους -

31
00:05:19,583 --> 00:05:21,278
- θάνατος για τους άλλους -

32
00:05:21,782 --> 00:05:23,135
- και για άλλους ακόμα, τρέλα.

33
00:06:03,032 --> 00:06:07,287
Μια μέρα ήρθαν να επιλέξουν ένα νέο
πειραματόζωο ανάμεσα στους κρατούμενους.

34
00:06:08,133 --> 00:06:09,634
Ήταν ο άνθρωπος του οποίου
ιστορία που λέμε.

35
00:06:39,633 --> 00:06:41,134
Ήταν φοβισμένος.

36
00:06:45,133 --> 00:06:50,537
Είχε ακούσει για τον Head Experimenter.
Ήταν έτοιμος να συναντήσει τον Mad Scientist,

37
00:06:50,633 --> 00:06:52,430
ή ο Δρ Φρανκενστάιν.

38
00:06:53,133 --> 00:06:55,033
Αντίθετα, συνάντησε έναν λογικό άνθρωπο

39
00:06:55,133 --> 00:06:59,229
που εξήγησε ήρεμα ότι
το ανθρώπινο γένος ήταν καταδικασμένο.

40
00:06:59,932 --> 00:07:01,638
Ο χώρος ήταν εκτός ορίων.

41
00:07:02,282 --> 00:07:05,137
Η μόνη ελπίδα για
η επιβίωση βρισκόταν στον Χρόνο.

42
00:07:05,263 --> 00:07:07,128
Ένα παραθυράκι στο χρόνο,

43
00:07:07,833 --> 00:07:11,837
και μετά ίσως
θα ήταν δυνατό να φτάσουμε στο φαγητό,

44
00:07:11,932 --> 00:07:15,333
ιατρική, πηγές ενέργειας.

45
00:07:16,333 --> 00:07:21,032
Αυτός ήταν ο στόχος των πειραμάτων:
να στείλει απεσταλμένους στο Time,

46
00:07:21,282 --> 00:07:24,433
να καλέσει το Παρελθόν και το Μέλλον
προς βοήθεια του Παρόντος.

47
00:07:24,932 --> 00:07:27,435
Αλλά το ανθρώπινο μυαλό
διώχτηκε στην ιδέα.

48
00:07:27,833 --> 00:07:33,430
Να ξυπνήσω σε άλλη εποχή
προοριζόταν να γεννηθεί ξανά ως ενήλικας.

49
00:07:33,633 --> 00:07:35,533
Το σοκ θα ήταν πολύ μεγάλο.

50
00:07:36,432 --> 00:07:40,732
Έχοντας στείλει μόνο άψυχα ή αδιάκριτα σώματα
μέσα από διαφορετικές χρονικές ζώνες,

51
00:07:40,932 --> 00:07:45,926
οι εφευρέτες που τώρα επικεντρώνονται στους άνδρες
δίνεται σε πολύ δυνατές νοητικές εικόνες.

52
00:07:45,932 --> 00:07:49,129
Αν μπορούσαν να συλλάβουν
ή ονειρευτείτε μια άλλη φορά,

53
00:07:49,138 --> 00:07:52,130
ίσως θα ήταν
ικανός να ζήσει σε αυτό.

54
00:07:54,333 --> 00:07:57,234
Η αστυνομία του στρατοπέδου κατασκόπευε ακόμα και τα όνειρα.

55
00:07:57,833 --> 00:08:00,233
Αυτός ο άνθρωπος επιλέχθηκε
από τα χίλια

56
00:08:00,333 --> 00:08:03,131
για την εμμονή του
με μια εικόνα από το παρελθόν.

57
00:08:50,932 --> 00:08:56,336
Τίποτα άλλο, στην αρχή, παρά μόνο το ξεγύμνωμα
το παρόν και τα ράφια του.

58
00:08:58,633 --> 00:09:00,134
Αρχίζουν πάλι.

59
00:09:33,932 --> 00:09:36,981
Ο άνθρωπος δεν πεθαίνει,
ούτε τρελαίνεται.

60
00:09:37,432 --> 00:09:39,138
Υποφέρει.

61
00:09:39,232 --> 00:09:40,631
Συνεχίζουν.

62
00:10:18,633 --> 00:10:22,637
Τη δέκατη μέρα,
οι εικόνες αρχίζουν να αναβλύζουν,

63
00:10:22,833 --> 00:10:24,130
σαν εξομολογήσεις.

64
00:10:24,932 --> 00:10:27,435
Ένα πρωινό σε καιρό ειρήνης.

65
00:10:29,932 --> 00:10:33,129
Ένα υπνοδωμάτιο σε καιρό ειρήνης,
ένα πραγματικό υπνοδωμάτιο.

66
00:10:35,133 --> 00:10:36,634
Πραγματικά παιδιά.

67
00:10:40,133 --> 00:10:41,634
Πραγματικά πουλιά.

68
00:10:44,133 --> 00:10:45,634
Πραγματικές γάτες.

69
00:10:49,133 --> 00:10:50,634
Πραγματικοί τάφοι.

70
00:10:53,783 --> 00:10:56,627
Τη δέκατη έκτη μέρα
είναι στην προβλήτα στο Orly.

71
00:10:56,773 --> 00:10:57,774
Αδειάζω.

72
00:11:00,233 --> 00:11:05,136
Μερικές φορές ξανασυλλαμβάνει μια μέρα
της ευτυχίας, αν και διαφορετική.

73
00:11:09,682 --> 00:11:14,779
Ένα πρόσωπο ευτυχίας,
αν και διαφορετικό.

74
00:11:17,133 --> 00:11:18,134
Ερείπια.

75
00:11:20,633 --> 00:11:23,534
Ένα κορίτσι που θα μπορούσε να είναι αυτό που αναζητά.

76
00:11:25,333 --> 00:11:27,130
Την περνάει στην προβλήτα.

77
00:11:30,833 --> 00:11:32,630
Του χαμογελάει από ένα αυτοκίνητο.

78
00:11:35,133 --> 00:11:37,829
Εμφανίζονται άλλες εικόνες, συγχωνεύονται,

79
00:11:38,033 --> 00:11:38,931
σε εκείνο το μουσείο,

80
00:11:38,937 --> 00:11:40,734
που είναι ίσως αυτή της μνήμης του.

81
00:12:20,732 --> 00:12:24,133
Την τριακοστή ημέρα,
γίνεται η συνάντηση.

82
00:12:27,133 --> 00:12:29,135
Τώρα είναι σίγουρος ότι την αναγνωρίζει.

83
00:12:30,033 --> 00:12:32,228
Στην πραγματικότητα, είναι
για το μόνο που είναι σίγουρος,

84
00:12:32,237 --> 00:12:33,829
στη μέση
αυτού του άχρονου κόσμου

85
00:12:33,932 --> 00:12:36,127
που στην αρχή τον ζαλίζει
με την ευημερία του.

86
00:12:50,732 --> 00:12:53,530
Γύρω του,
μόνο υπέροχα υλικά:

87
00:12:54,133 --> 00:12:58,137
γυαλί, πλαστικό, πανί.

88
00:12:59,283 --> 00:13:01,729
Όταν συνέρχεται από την έκσταση του,

89
00:13:02,283 --> 00:13:03,636
η γυναίκα έφυγε.

90
00:13:07,732 --> 00:13:11,133
Οι πειραματιστές
σφίγγουν τον έλεγχό τους.

91
00:13:11,432 --> 00:13:13,138
Τον στέλνουν
πίσω στο μονοπάτι.

92
00:13:13,732 --> 00:13:17,634
Ο χρόνος ξαναγυρίζει πίσω,
η στιγμή επιστρέφει.

93
00:13:24,133 --> 00:13:26,636
Αυτή τη φορά είναι κοντά της,
της μιλάει.

94
00:13:27,638 --> 00:13:29,333
Τον καλωσορίζει
χωρίς έκπληξη.

95
00:13:31,133 --> 00:13:33,727
Είναι χωρίς αναμνήσεις,
χωρίς σχέδια.

96
00:13:34,283 --> 00:13:36,786
Ο χρόνος χτίζεται μόνος του
ανώδυνα γύρω τους.

97
00:13:36,982 --> 00:13:40,429
Τα μόνα τους ορόσημα είναι η γεύση
της στιγμής που ζουν

98
00:13:40,583 --> 00:13:42,631
και τα σημάδια στους τοίχους.

99
00:13:53,133 --> 00:13:55,636
Αργότερα, βρίσκονται σε έναν κήπο.

100
00:13:56,133 --> 00:13:58,636
Θυμάται ότι υπήρχαν κήποι.

101
00:14:28,432 --> 00:14:30,138
Τον ρωτάει για το κολιέ του,

102
00:14:30,482 --> 00:14:34,134
το κολιέ μάχης που φορούσε στην εκκίνηση
του πολέμου που δεν έχει ακόμη έρθει.

103
00:14:34,833 --> 00:14:36,630
Επινοεί μια εξήγηση.

104
00:14:41,083 --> 00:14:45,133
Περπατούν. Κοιτάζουν τον κορμό του α
κόκκινο δέντρο καλυμμένο με ιστορικές ημερομηνίες.

105
00:14:45,833 --> 00:14:48,927
Προφέρει ένα αγγλικό όνομα
δεν καταλαβαίνει.

106
00:14:55,633 --> 00:14:58,727
Σαν σε όνειρο, της δείχνει
ένα σημείο πέρα από το δέντρο,

107
00:14:58,932 --> 00:15:00,331
ακούει τον εαυτό του να λέει,

108
00:15:00,732 --> 00:15:02,529
«Από εδώ κατάγομαι…»

109
00:15:05,133 --> 00:15:07,328
...και πέφτει πίσω εξαντλημένος.

110
00:15:10,133 --> 00:15:13,534
Μετά ένα άλλο κύμα Χρόνου
ξεπλένεται από πάνω του.

111
00:15:14,533 --> 00:15:17,138
Το αποτέλεσμα του
άλλη ένεση ίσως.

112
00:15:26,633 --> 00:15:28,237
Τώρα κοιμάται στον ήλιο.

113
00:15:37,133 --> 00:15:40,136
Ξέρει ότι σε αυτόν τον κόσμο στον οποίο
μόλις επέστρεψε για λίγο,

114
00:15:40,182 --> 00:15:42,184
μόνο για να της σταλούν πίσω,

115
00:15:42,482 --> 00:15:45,155
είναι νεκρή.

116
00:15:50,633 --> 00:15:51,736
Ξυπνάει.

117
00:15:52,033 --> 00:15:53,637
Ξαναμιλάει.

118
00:15:54,033 --> 00:15:58,129
Μια αλήθεια πολύ φανταστική για να είναι
πίστευε ότι διατηρεί το βασικό:

119
00:15:58,432 --> 00:16:01,492
μια χώρα απρόσιτη,
πολύς δρόμος.

120
00:16:02,732 --> 00:16:03,482
Εκείνη ακούει.

121
00:16:03,533 --> 00:16:04,431
Δεν γελάει.

122
00:16:32,633 --> 00:16:34,237
Είναι η ίδια μέρα;

123
00:16:34,833 --> 00:16:36,130
Δεν ξέρει.

124
00:16:36,732 --> 00:16:42,329
Θα συνεχίσουν έτσι, σε αμέτρητους περιπάτους
στην οποία μια ανείπωτη εμπιστοσύνη,

125
00:16:42,732 --> 00:16:44,632
μια ανόθευτη εμπιστοσύνη
θα μεγαλώσει ανάμεσά τους,

126
00:16:45,432 --> 00:16:47,434
χωρίς αναμνήσεις ή σχέδια.

127
00:16:47,833 --> 00:16:50,631
Μέχρι τη στιγμή που νιώθει
- μπροστά τους -

128
00:16:50,883 --> 00:16:52,635
- εμπόδιο.

129
00:17:02,133 --> 00:17:05,136
Και αυτό ήταν το τέλος
του πρώτου πειράματος.

130
00:17:09,133 --> 00:17:11,727
Ήταν η αφετηρία για
μια ολόκληρη σειρά δοκιμών,

131
00:17:11,737 --> 00:17:14,729
στο οποίο θα τη συναντούσε
σε διαφορετικούς χρόνους.

132
00:17:19,433 --> 00:17:22,129
Μερικές φορές τη βρίσκει
μπροστά από τα σημάδια τους.

133
00:17:27,832 --> 00:17:29,333
Τον καλωσορίζει με απλό τρόπο.

134
00:17:30,633 --> 00:17:32,828
Τον αποκαλεί το φάντασμά της.

135
00:17:35,633 --> 00:17:38,136
Μια μέρα φαίνεται φοβισμένη.

136
00:17:40,332 --> 00:17:43,130
Μια μέρα γέρνει προς το μέρος του.

137
00:17:46,033 --> 00:17:49,434
Όσο για αυτόν, ποτέ δεν ξέρει
είτε κινείται προς το μέρος της,

138
00:17:49,438 --> 00:17:52,430
είτε οδηγείται,
είτε το έχει φτιάξει,

139
00:17:52,508 --> 00:17:54,135
ή αν μόνο ονειρεύεται.

140
00:18:53,433 --> 00:18:55,037
Γύρω στην πεντηκοστή ημέρα,

141
00:18:55,832 --> 00:18:59,336
συναντιούνται σε ένα μουσείο
γεμάτο με διαχρονικά ζώα.

142
00:19:25,467 --> 00:19:28,004
Τώρα ο στόχος είναι τέλεια προσαρμοσμένος.

143
00:19:29,332 --> 00:19:34,133
Ρίχτηκε την κατάλληλη στιγμή, μπορεί
μείνε εκεί και κινήσου χωρίς προσπάθεια.

144
00:21:05,232 --> 00:21:07,132
Και αυτή φαίνεται εξημερωμένη.

145
00:21:15,433 --> 00:21:17,628
Αποδέχεται ως φυσικό φαινόμενο

146
00:21:17,832 --> 00:21:20,835
τους τρόπους αυτού του επισκέπτη
που έρχεται και φεύγει,

147
00:21:21,207 --> 00:21:24,438
που υπάρχει, μιλάει, γελάει μαζί της,

148
00:21:24,633 --> 00:21:26,533
σταματά να μιλάει, την ακούει,

149
00:21:26,633 --> 00:21:27,531
μετά εξαφανίζεται.

150
00:22:21,683 --> 00:22:24,231
Μόλις επιστρέψω στην αίθουσα πειραμάτων,

151
00:22:24,633 --> 00:22:27,227
ήξερε ότι κάτι ήταν διαφορετικό.

152
00:22:28,133 --> 00:22:30,135
Ο αρχηγός του στρατοπέδου ήταν εκεί.

153
00:22:31,033 --> 00:22:32,728
Από τη συζήτηση γύρω του,

154
00:22:33,133 --> 00:22:36,830
συγκέντρωσε ότι μετά το λαμπρό
αποτελέσματα των δοκιμών στο παρελθόν,

155
00:22:36,982 --> 00:22:39,928
σκόπευαν τώρα να τον στείλουν
στο Μέλλον.

156
00:22:40,633 --> 00:22:44,729
Ο ενθουσιασμός του τον έκανε να ξεχάσει για μια στιγμή
ότι η συνάντηση στο μουσείο

157
00:22:45,133 --> 00:22:46,430
ήταν η τελευταία.

158
00:22:53,933 --> 00:22:56,128
Το Μέλλον ήταν καλύτερα προστατευμένο
παρά το παρελθόν.

159
00:22:58,933 --> 00:23:01,333
Μετά από περισσότερες, επίπονες προσπάθειες,

160
00:23:02,133 --> 00:23:05,136
τελικά έπιασε μερικά κύματα
του κόσμου που θα έρθει.

161
00:23:07,933 --> 00:23:10,128
Πέρασε από έναν ολοκαίνουργιο πλανήτη,

162
00:23:12,033 --> 00:23:13,330
Το Παρίσι ξαναχτίστηκε,

163
00:23:14,433 --> 00:23:16,333
δέκα χιλιάδες
ακατανόητες λεωφόρους.

164
00:23:21,533 --> 00:23:23,535
Άλλοι τον περιμένουν.

165
00:23:27,283 --> 00:23:28,932
Ήταν μια σύντομη συνάντηση.

166
00:23:29,582 --> 00:23:33,131
Προφανώς, το απέρριψαν
αυτά τα σκοριά μιας άλλης εποχής.

167
00:23:35,933 --> 00:23:37,434
Απήγγειλε το μάθημά του:

168
00:23:38,533 --> 00:23:40,637
επειδή η ανθρωπότητα είχε επιζήσει,

169
00:23:40,832 --> 00:23:44,336
δεν μπορούσε να αρνηθεί στα δικά του
πέρα από τα μέσα της επιβίωσής του.

170
00:23:50,133 --> 00:23:53,136
Αυτό το σοφισμό το πήραν για τη Μοίρα
μεταμφιεσμένος.

171
00:24:05,633 --> 00:24:07,351
Του έδωσαν μια μονάδα ισχύος
αρκετά δυνατός

172
00:24:07,383 --> 00:24:10,227
να βάλει όλη την ανθρώπινη βιομηχανία
ξανά σε κίνηση,

173
00:24:11,232 --> 00:24:15,134
και πάλι οι πύλες του Μέλλοντος
ήταν κλειστά.

174
00:24:22,232 --> 00:24:23,938
Λίγο καιρό μετά την επιστροφή του,

175
00:24:24,232 --> 00:24:26,427
μεταφέρθηκε σε
άλλο μέρος του στρατοπέδου.

176
00:24:27,832 --> 00:24:30,130
Ήξερε ότι οι δεσμοφύλακες του
δεν θα τον γλίτωνε.

177
00:24:31,133 --> 00:24:33,135
Ήταν ένα εργαλείο στα χέρια τους,

178
00:24:33,533 --> 00:24:37,128
είχε χρησιμοποιηθεί η παιδική του εικόνα
ως δόλωμα για να τον συνθέσει,

179
00:24:37,533 --> 00:24:40,536
είχε ανταποκριθεί στις προσδοκίες τους,
είχε παίξει τον ρόλο του.

180
00:24:40,832 --> 00:24:42,834
Τώρα περίμενε μόνο
να εκκαθαριστεί με,

181
00:24:43,133 --> 00:24:47,638
κάπου μέσα του, η ανάμνηση
ενός διπλά βιωμένου θραύσματος χρόνου.

182
00:24:49,732 --> 00:24:51,484
Και βαθιά μέσα σε αυτό το κενό,

183
00:24:51,533 --> 00:24:53,728
έλαβε ένα μήνυμα από
τους ανθρώπους του μελλοντικού κόσμου.

184
00:24:54,783 --> 00:24:57,138
Ταξίδεψαν κι αυτοί στον Χρόνο,

185
00:24:57,582 --> 00:24:59,129
και πιο εύκολα.

186
00:25:00,133 --> 00:25:01,634
Τώρα ήταν εκεί,

187
00:25:01,832 --> 00:25:04,130
έτοιμος να τον δεχτεί
ως ένα δικό τους.

188
00:25:07,933 --> 00:25:09,935
Είχε όμως άλλο αίτημα:

189
00:25:11,033 --> 00:25:13,228
παρά αυτό το ειρηνικό Μέλλον,

190
00:25:13,732 --> 00:25:17,133
ήθελε να επιστραφεί
στον κόσμο των παιδικών του χρόνων,

191
00:25:18,232 --> 00:25:21,633
και σε αυτή τη γυναίκα που ήταν
ίσως να τον περιμένει.

192
00:25:27,133 --> 00:25:29,533
Για άλλη μια φορά η κύρια προβλήτα στο Orly,

193
00:25:30,033 --> 00:25:33,935
εν μέσω αυτής της ζεστής προπολεμικής Κυριακής
το απόγευμα όπου μπορούσε τώρα να μείνει,

194
00:25:34,082 --> 00:25:38,337
σκέφτηκε με μπερδεμένο τρόπο, ότι το παιδί
ήταν, έπρεπε να είναι κι αυτός εκεί,

195
00:25:38,372 --> 00:25:39,634
παρακολουθώντας τα αεροπλάνα.

196
00:25:41,133 --> 00:25:45,638
Αλλά πρώτα από όλα έψαξε το πρόσωπο της γυναίκας,
στο τέλος του λιμενοβραχίονα.

197
00:26:04,252 --> 00:26:06,129
Έτρεξε προς το μέρος της.

198
00:26:06,232 --> 00:26:10,134
Και όταν αναγνώρισε τον άντρα
που τον είχε ακολουθήσει από το υπόγειο στρατόπεδο,

199
00:26:10,433 --> 00:26:13,129
κατάλαβε ότι δεν υπήρχε τρόπος
να ξεφύγεις από τον χρόνο,

200
00:26:13,633 --> 00:26:17,034
και ότι αυτή τη στιγμή ήταν
χορηγήθηκε να παρακολουθήσει ως παιδί,

201
00:26:17,332 --> 00:26:19,380
που δεν έπαψε ποτέ να τον εμμονεύει,

202
00:26:21,133 --> 00:26:24,136
ήταν η στιγμή του θανάτου του.